حرف و آدم عليه السّلام بيست و پنج حرف و نوح عليه السّلام هشت حرف از اسم اعظم را مىدانست ولى حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هفتاد و سه حرف اسم اعظم ، را مىدانست . نگارنده گويد : خداوند تنها پيامبران و جانشينان آنان را از اسم اعظم خويش آگاه نمود و مردم را از اسم اعظم دور نگاه داشت ، زيرا اگر مردم از اسم اعظم خداوند آگاه مىشدند هنگام دعاكردن تنها آن نام را بر زبان مىآوردند و از نام‌هاى ديگر خداوند ، كناره مىگرفتند و چون مردم از درك معناى بلند اسم اعظم عاجزند عقيده‌هاى آنان به فساد مىانجاميد و دين و دنياى خويش و ديگران را تباه مىساختند ؛ همانگونه كه « بلعم باعورا » چنين شد و خداوند او را از علم الهى تهى ساخت . همچنانكه شب قدر در ميان سه شب پنهان است تا مردم در هرسه شب به عبادتى كامل بپردازند و همچنانكه خداوند ولى خويش را در ميان مردم پنهان داشته است تا مردم ولىّ خدا را بزرگ دارند و بر او احترام گذارند و از آسيب ديگران در امان باشند . در روايتى آمده است كه اسم اعظم به بسم اللّه الرحمن الرحيم نزديكتر از سياهى چشم به سفيدى آن است و در روايتى ديگر آمده است كه اسم اعظم خداوند در سورهء توحيد است . خداوند به آدم عليه السّلام بيش از ابراهيم عليه السّلام علم اسم اعظم را عطا فرموده و اين مطلب دليل بر برترى آدم عليه السّلام نيست . شغل پيامبران امام صادق عليه السّلام فرموده است : خداوند شغل كشاورزى و چوپانى را براى پيامبران دوست دارد تا بر پديده‌هاى آفرينش [ همچون رعد و برق و سيل ] خرده نگيرند . امام صادق عليه السّلام در روايتى ديگر فرموده‌اند : خداوند فرازمند ، هيچ پيامبرى را برنينگيخت مگر اينكه او را كشاورز و چوپان قرار داد تا هدايت و رهبرى مردم را بياموزند « 1 » [ و با نادان‌ترين مردم ، با شكيبايى رفتار كنند ] .

--> ( 1 ) . علل الشرايع ج 1 ص 46 .